Güzel vadi etrafımdaki buharlarla dolup taşarken ve meridyen güneşi ağaçlarımın aşılmaz yapraklarının üst yüzeyine vurduğunda ve sadece birkaç başıboş parıltı iç sığınağa sızdığında, kendimi nehrin kenarındaki uzun otların arasına atıyorum. damlama akışı; ve yere yakın yattığımda, binlerce bilinmeyen bitki gözüme çarpıyor; sapların arasındaki küçük dünyanın uğultusunu duyduğumda ve böceklerin ve sineklerin sayısız tarif edilemez biçimlerine aşina olduğumda, o zaman hissediyorum. bizi kendi suretinde şekillendiren Yüce Allah’ın varlığı ve etrafımızda sonsuz bir mutluluk içinde süzülen, bizi taşıyan ve ayakta tutan evrensel sevginin nefesi; ve sonra, dostum, karanlık gözlerimi kapladığında ve cennet ve dünya, sevgili bir metresin şekli gibi ruhumda ikamet edip onun gücünü emdiğinde, o zaman sık sık özlemle düşünürüm: Ah, bu kavramları tarif edebilir miydim? , içimde bu kadar dolu ve sıcak yaşayan her şeyi kağıda basabilirdi, böylece ruhumun aynası olabilirdi, tıpkı ruhumun sonsuz Tanrı’nın aynası olması gibi!
Ah dostum, ama bu gücüme çok fazla geliyor, bu görüntülerin görkeminin ağırlığı altında eziliyorum! Tüm kalbimle tadını çıkardığım bu tatlı bahar sabahları gibi harika bir dinginlik tüm ruhumu ele geçirdi. Yalnızım ve benim gibi ruhların mutluluğu için yaratılmış bu noktada varoluşun cazibesini hissediyorum.
O kadar mutluyum ki sevgili dostum, salt dingin varoluşun enfes duygusuna o kadar kapılmışım ki yeteneklerimi ihmal ediyorum. Şu anda tek bir vuruş bile çizemeyecek durumda olmalıyım; ama yine de hiçbir zaman şimdikinden daha büyük bir sanatçı olmadığımı hissediyorum.
Güzel vadi etrafımdaki buharlarla dolup taşarken ve meridyen güneşi ağaçlarımın aşılmaz yapraklarının üst yüzeyine vurduğunda ve sadece birkaç başıboş parıltı iç sığınağa sızdığında, kendimi nehrin kenarındaki uzun otların arasına atıyorum. damlama akışı; ve yere yakın yattığımda, binlerce bilinmeyen bitki gözüme çarpıyor; sapların arasındaki küçük dünyanın uğultusunu duyduğumda ve böceklerin ve sineklerin sayısız tarif edilemez biçimlerine aşina olduğumda, o zaman hissediyorum. bizi kendi suretinde şekillendiren Yüce Allah’ın varlığı ve etrafımızda sonsuz bir mutluluk içinde süzülen, bizi taşıyan ve ayakta tutan evrensel sevginin nefesi; ve sonra, dostum, karanlık gözlerimi kapladığında ve cennet ve dünya, sevgili bir metresin şekli gibi ruhumda ikamet edip onun gücünü emdiğinde, o zaman sık sık özlemle düşünürüm: Ah, bu kavramları tarif edebilir miydim? içimde bu kadar dolu ve sıcak yaşayan her şeyi kağıda aktarabilirdim.
